Czasownik „to be” w czasie teraźniejszym (am, is, are)

Po co wam to?

Czasownik „to be” (być) to absolutna podstawa języka angielskiego! Używamy go setki razy dziennie, by powiedzieć kim jesteśmy, co robimy, jak się czujemy i gdzie się znajdujemy. To pierwszy czasownik, którego się uczycie, a bez niego trudno stworzyć nawet najprostsze zdanie. Opanujcie go dobrze, a otworzycie sobie drzwi do dalszej nauki angielskiego.

Jak to działa?

Czasownik „to be” w czasie teraźniejszym ma trzy formy: am, is oraz are. Wybór odpowiedniej formy zależy od osoby, o której mówimy.

Formy podstawowe:

Osoba	Angielski	Polski	Skrócona forma
I	I am	Ja jestem	I’m
You	You are	Ty jesteś	You’re
He	He is	On jest	He’s
She	She is	Ona jest	She’s
It	It is	To jest	It’s
We	We are	My jesteśmy	We’re
You (liczba mnoga)	You are	Wy jesteście	You’re
They	They are	Oni/One są	They’re

Zdania twierdzące:

I am a student. – Jestem studentem.
You are my friend. – Jesteś moim przyjacielem.
She is a doctor. – Ona jest lekarką.
We are happy. – Jesteśmy szczęśliwi.
They are at school. – Oni są w szkole.

Zdania przeczące:

Dodajemy słowo „not” po czasowniku „to be”:

I am not tired. – Nie jestem zmęczony.
You are not late. – Nie jesteś spóźniony.
He is not my brother. – On nie jest moim bratem.

Można również używać form skróconych:

I’m not
You aren’t / You’re not
He isn’t / He’s not
She isn’t / She’s not
It isn’t / It’s not
We aren’t / We’re not
They aren’t / They’re not

Pytania:

Aby utworzyć pytanie, przenosimy czasownik „to be” na początek zdania:

Am I right? – Czy mam rację?
Are you ready? – Czy jesteś gotowy?
Is he your brother? – Czy on jest twoim bratem?
Are they from Poland? – Czy oni są z Polski?

Przykłady z życia:

Sytuacja: Pierwsze spotkanie

Anna: Hi, I’m Anna. What’s your name?
(Cześć, jestem Anna. Jak masz na imię?)

Tom: Hello, I’m Tom. Nice to meet you.
(Cześć, jestem Tom. Miło cię poznać.)

Anna: Are you from Warsaw?
(Czy jesteś z Warszawy?)

Tom: No, I’m not. I’m from Kraków. Where are you from?
(Nie, nie jestem. Jestem z Krakowa. Skąd ty jesteś?)

Anna: I’m from Gdańsk. Is this your first time at this café?
(Jestem z Gdańska. Czy to twój pierwszy raz w tej kawiarni?)

Tom: Yes, it is. The coffee here is very good!
(Tak, to pierwszy raz. Kawa jest tu bardzo dobra!)

Anna: You’re right! It’s delicious.
(Masz rację! Jest pyszna.)

Zasady do zapamiętania

Używaj am tylko z osobą „I” (ja).
Używaj is z: he, she, it oraz z imionami (John is…, Kasia is…).
Używaj are z: you, we, they oraz z rzeczownikami w liczbie mnogiej (dogs are…, students are…).
W pytaniach czasownik „to be” przechodzi na początek zdania.
W przeczeniach dodajemy „not” po czasowniku „to be”.

Sprawdź się!

Ćwiczenie:

I _____ a student.
She _____ not happy.
_____ they from Spain?
We _____ friends.
_____ you tired?

Odpowiedzi:

am – Używamy „am” z zaimkiem „I” (I am a student. – Jestem studentem.)
is – Z zaimkiem „she” używamy formy „is” (She is not happy. – Ona nie jest szczęśliwa.)
Are – W pytaniu z „they” używamy „are” na początku (Are they from Spain? – Czy oni są z Hiszpanii?)
are – Z zaimkiem „we” używamy formy „are” (We are friends. – Jesteśmy przyjaciółmi.)
Are – W pytaniu z „you” używamy „are” na początku (Are you tired? – Czy jesteś zmęczony?)

Jak to zapamiętać?

Pomyślcie o tym tak:

am – używamy tylko z „I”, więc jest to forma najbardziej „samolubna” – tylko dla mnie (I)!
is – używamy z pojedynczymi osobami/rzeczami – on, ona, to.
are – używamy z wieloma osobami/rzeczami (you, we, they) – ARE ma trzy litery, więc dotyczy „więcej niż jednego”.

Możecie też zapamiętać pierwszą zwrotkę piosenki: „I am, you are, he/she/it is, we are, you are, they are” – wpadnie wam w ucho i łatwo zapamiętacie!

Co zapamiętać?

Czasownik „to be” ma trzy formy w czasie teraźniejszym: am, is, are.
Forma zależy od osoby (I – am, he/she/it – is, you/we/they – are).
Aby utworzyć przeczenie, dodajemy „not” po czasowniku.
Aby zadać pytanie, przenosimy czasownik na początek zdania.
Formy skrócone (I’m, you’re, he’s itd.) są powszechnie używane w mowie potocznej.